Balkon demirlerine yaslanmış uzak ufka doğru geçmişin hatıralarına dalmıştım. Akşamın alacası yerini iyice karanlığa bırakmıştı. Masamdaki çayı elime alınca soğuduğunu fark ettim.

Şehir, akşam güneşinin son ışıklarıyla vedalaşırken, kafede sakin bir şarkı çalıyordu. Kafe bu saatlerde alabildiğine tenhaydı. Bu boşluğun içerisinde iki kişi aynı masada oturuyor ama birbirlerine sadece bakıyorlardı. Yüzlerindeki ifadesizlik, yan yana olmalarına rağmen aradaki mesafenin ne kadar derin olduğunu ele veriyordu.  Birisi, her şeyin anlamını arayan bir bakışla, diğeri ise basit bir huzur beklentisiyle oturuyordu. Uzun zamandır çözüm bulamadıkları bir problem hakkında nihayet bir...

Pejmürde bir hâlde, herhangi bir plan yapmadan, kendimi sabahın erken saatinde sokağa atmıştım. Üzerimde, çıkarken alelacele sırtıma geçirdiğim büyük beden bir pardösü vardı. Bağlarını çözmeden giydiğim ayakkabım, yürürken ayağıma oturmuştu. Uzun süredir aynalarla barışık olmadığım için yüzüm, gözüm, saç ve sakaldan görünmüyordu. Gerçi nasıl göründüğü çok da umurumda değildi. Birçok arkadaşımın gereksiz gördüğü ama benim için önemli olan duyguların ağırlığını taşıyordum. Her yeni günle...