Şehir, akşam güneşinin son ışıklarıyla vedalaşırken, kafede sakin bir şarkı çalıyordu. Kafe bu saatlerde alabildiğine tenhaydı. Bu boşluğun içerisinde iki kişi aynı masada oturuyor ama birbirlerine sadece bakıyorlardı. Yüzlerindeki ifadesizlik, yan yana olmalarına rağmen aradaki mesafenin ne kadar derin olduğunu ele veriyordu.  Birisi, her şeyin anlamını arayan bir bakışla, diğeri ise basit bir huzur beklentisiyle oturuyordu. Uzun zamandır çözüm bulamadıkları bir problem hakkında nihayet bir...

Pejmürde bir hâlde, herhangi bir plan yapmadan, kendimi sabahın erken saatinde sokağa atmıştım. Üzerimde, çıkarken alelacele sırtıma geçirdiğim büyük beden bir pardösü vardı. Bağlarını çözmeden giydiğim ayakkabım, yürürken ayağıma oturmuştu. Uzun süredir aynalarla barışık olmadığım için yüzüm, gözüm, saç ve sakaldan görünmüyordu. Gerçi nasıl göründüğü çok da umurumda değildi. Birçok arkadaşımın gereksiz gördüğü ama benim için önemli olan duyguların ağırlığını taşıyordum. Her yeni günle...

Not: Bu hikaye ilk defa Helezon Dergisinde yayınlanmıştır . Sabahın ilk ışıklarıyla uyanmış, uykusunu yatağında bırakmıştı. Bugün çok önemliydi. Evde huzur veren bir sessizlik vardı. Bahçede ilkbaharın taze kokulu serinliği, çimlerin nemli ve canlı görüntüleri… Derin bir nefesle içi ferahladı. Bugün misafirlerini ağırlayacaktı. Hafta sonu birlikte neşeli sohbetlerle, hoş kahkahalarla güzel bir kahvaltı yapılacaktı. Elinde örtüler, küçük kâseler, renkli tabaklar…Masaya konan el emeği ayva ve...